زیر-مدادی از بازخوانی یکی از پروژههای دفتر، زیر-شیروانی، شکل گرفت؛ تلاشی برای ترجمهی یک ایدهی معماری از مقیاس ساختمان به مقیاس یک ابژهی روزمره. فرم اصلی پروژه در فرآیندی از تقلیل و سادهسازی، به حجمی مینیمال و کاربردی تبدیل شد؛ ابژهای که در عین فاصله گرفتن از منشأ خود، همچنان ردپای زبان فضایی پروژه را حفظ میکند.
این قطعه به عنوان هدیه نوروز سال ۱۴۰۴ برای دوستان و همکاران دفتر ساخته شد. از طراحی اولیه تا قالبسازی، تولید و پرداخت نهایی، تمام مراحل ساخت آن درون دفتر انجام شده است. انتخاب بتن نیز صرفاً یک تصمیم متریالی نبود، بلکه تلاشی بود برای حفظ پیوند این ابژه با زبان معماری، ماده، وزن و حضور فیزیکی آن.
