ویلای چهار سقف

این ویلا بر اساس یک ایده روشن و ساده در سازماندهی فضایی شکل گرفته است؛
ایده‌ای که همه‌چیز را حول یک آکس مرکزی تعریف می‌کند. فضاها در دو سوی این آکس پخش شده‌اند و هر کدام زیر یک سقف مستقل جای گرفته‌اند. درواقع هر سقف، به مثابه‌ی یک حجم جداگانه، یک کارکرد را در خود جای می‌دهد و در عین حال بخشی از کلیتی منسجم و خوانا باقی می‌ماند. این تقسیم‌بندی باعث می‌شود هم استقلال عملکردی فضاها حفظ شود و هم ارتباط و همبستگی میان آن‌ها در بطن طرح جاری بماند.

ویلا با چنین رویکردی، هویتی تکه‌تکه اما یکپارچه به خود گرفته است؛ جایی که سقف‌های شیبدار نه تنها از نظر عملکردی مرز هر فضا را تعریف می‌کنند، بلکه از بیرون به بنا ریتم و شخصیت می‌بخشند. این ریتم سقف‌ها همانند دنباله‌ای از احجام هم‌خانواده عمل کرده و بنا را در بستر طبیعی خود خوانا و متمایز می‌سازد.

آنچه در سازماندهی این فضا اهمیت دارد، شفافیت در مسیر حرکت و وضوح در تقسیم‌بندی است. آکس مرکزی به‌مثابه‌ی ستونی نامرئی، حرکت در بنا را سامان می‌دهد و باعث می‌شود مسیرها و کارکردها ساده و بی‌ابهام باشند. به همین دلیل تجربه‌ی فضا در این ویلا خطی، پیوسته و روان است.

ارتباط درون و بیرون نیز به‌عنوان یکی از اصول طراحی پررنگ شده است. بازشوهای وسیع، تراس‌ها، و حیاط همراه با استخر، مرز میان فضای داخلی و طبیعت اطراف را محو می‌کنند و کیفیتی نیمه‌باز به سکونت می‌بخشند. به این ترتیب، زندگی روزمره در خانه به‌طور مداوم با چشم‌اندازها، نور طبیعی، و حضور سبز طبیعت درهم‌تنیده می‌شود.

این پروژه بیش از آنکه تنها یک ترکیب کالبدی باشد، نوعی سازماندهی فضایی است که میان نظم هندسی و آزادی فضایی تعادلی ظریف برقرار کرده است. نتیجه، ویلایی است که در عین وضوح و صراحت در ساختار، پویا، زنده و آمیخته با محیط پیرامون خود به نظر می‌رسد.